Castlevania: Belmont’s Curse – Community Review

Τι είναι τα community review σε ακούω να ρωτάς. Όλοι μας έχουμε βρεθεί στο σημείο να πορωθούμε με ένα παιχνίδι και να θέλουμε να το μοιραστούμε με άλλους. Θέλουμε να μοιραστούμε είτε την γνώμη μας, είτε να πείσουμε άλλους να παίξουν ένα παιχνίδι που αγαπήσαμε εμείς. Ξεκινάς να γράφεις ένα κατεβατό και το ποστάρεις σε όλες τις ομάδες.

Δίνετε λοιπόν η δυνατότητα να μας στείλεις το κείμενο και να ανεβεί στην σελίδα μας. Άλλωστε οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μεγαλώσει ηλικιακά και δεν υπάρχει πολύς χρόνος για να συμμετέχουμε όλοι σε σελίδες με σταθερό ρόλο. Αυτή είναι η ευκαιρία να πεις την γνώμη σου χωρίς πολλές υποχρεώσεις

Αν θέλεις και εσύ να πεις την γνώμη σου γράψε την σε ένα word και στείλε το μέσω messenger στον Nikos Kormpetis.

Ένα community review του Stelios Redfield

Πραγματικά απόλαυσα το Belmont’s Curse. Το gameplay του είναι διασκεδαστικό, εθιστικό και πολλές φορές εξαιρετικό, αλλά ταυτόχρονα εκνευριστικό και ορισμένες φορές στερείται αρμονίας. Τόσο στο gameplay όσο και στον καλλιτεχνικό τομέα, θυμίζει περισσότερο Dead Cells παρά ένα παραδοσιακό Castlevania. Κι ενώ εκτιμώ τους πειραματισμούς, θα προτιμούσα να είχε παραμείνει πιο κοντά στην ταυτότητα της σειράς.

Parkourvania είναι μάλλον ο καταλληλότερος όρος για να το περιγράψω. 🤔 Γρήγορες μάχες, εναέριες ακροβασίες, γαντζώματα με το μαστίγιο και ασταμάτητο platforming. Άλλοτε συναρπαστικό, άλλοτε αχρείαστα εξαντλητικό. Γιατί ένα Castlevania όμως χρειάζεται τόσο πολύ parkour; 🤷🏻

Το μεγαλύτερό μου πρόβλημα είναι ότι ορισμένοι μηχανισμοί έρχονται σε σύγκρουση με την ίδια τη φιλοσοφία του παιχνιδιού. Ας πάρουμε για παράδειγμα το healing. Το παιχνίδι σε ενθαρρύνει συνεχώς να κινείσαι γρήγορα, επιθετικά και να διατηρείς έναν ασταμάτητο ρυθμό. Όταν όμως χρειαστεί να κάνεις healing, πρέπει να σταματήσεις, να κρατήσεις πατημένο ένα κουμπί και να περιμένεις. Μιλάμε για τρεις εργάσιμες μέρες πάνω-κάτω. Δεν είχα ποτέ πρόβλημα με το αργό healing σε Soulslikes ή Metroidvanias όπως τα Blasphemous, ούτε καν στο αγαπημένο μου Dark Souls II. Εδώ όμως μοιάζει εντελώς εκτός ρυθμού. Το παιχνίδι ουσιαστικά σε αναγκάζει να αλλάξεις απότομα νοοτροπία, mind-set, εν μέσω μιας φρενήρους μάχης, περνώντας από την ασταμάτητη δράση στην πλήρη ακινησία και την υπομονετική αναμονή. Δεν υπάρχει αρμονία.

Παρόμοιο πρόβλημα παρουσιάζει και ο μηχανισμός γαντζώματος με το μαστίγιο. Μερικές φορές είναι υπερβολικά αργός για τις απαιτητικές διαδρομές, ενώ η στόχευση γίνεται αναξιόπιστη όταν υπάρχουν πολλαπλά σημεία στα οποία μπορείς να γαντζωθείς και εχθροί στον ίδιο χώρο. Είναι δύσκολο να φανταστώ μια τέλεια λύση όταν το ίδιο το gameplay είναι σχεδιασμένο γύρω από αυτό, οπότε ίσως οι δημιουργοί έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν υπό αυτές τις συνθήκες.

Το art direction και το art design δεν βοηθούν ιδιαίτερα. Η αισθητική του θυμίζει περισσότερο Dead Cells και σύγχρονα Metroidvanias παρά κλασικό Castlevania. Σε συνδυασμό με την κάμερα, η οποία συχνά βρίσκεται υπερβολικά μακριά από τη δράση, και τα φορτωμένα περιβάλλοντα, η Rose αρκετές φορές χανόταν ανάμεσα στους εχθρούς και τα οπτικά εφέ, εξαφανιζόταν μπροστά στα μάτια μου και έπρεπε να την εντοπίσω ξανά.

Ο σχεδιασμός των επιπέδων αποτελεί άλλη μία αδυναμία. Κάποιες περιοχές δίνουν την εντύπωση ότι κάποιος απλώς καθόταν και σχεδίαζε λαβυρίνθους για πλάκα. 😅 Ίσως οι δημιουργοί άφησαν τα παιδάκια τους να σχεδιάσουν μερικά κομμάτια επειδή δεν σταματούσαν να κλαίνε. 🤷🏻 Οι συνδέσεις μεταξύ περιοχών είναι συχνά μπερδεμένες και στερούνται λογικής, το backtracking κουραστικό και το fast travel απογοητευτικό και περιορισμένο. Επίσης, η κατανομή ορισμένων ικανοτήτων, items και όπλων δεν μου φάνηκε ιδιαίτερα ισορροπημένη, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να διαταράσσεται η φυσική εξέλιξη του παιχνιδιού.

Μιλώντας για όπλα, θα προτιμούσα μεγαλύτερη ποικιλία παραδοσιακών όπλων της σειράς αντί για επτά κατηγορίες, αν και οι μηχανισμοί των Tarot και Arcana ίσως να περιέπλεκαν μια τέτοια προσέγγιση. Στα θετικά, τα όπλα, τα αντικείμενα και οι ικανότητες είναι σχετικά απλά και εύκολα στην κατανόησή τους. Ο σχεδιασμός των εχθρών είναι ωραίος, αλλά θα ήθελα μεγαλύτερη ποικιλία.

Και ύστερα έχουμε τη μουσική. Τεράστια απογοήτευση. Για μια σειρά που φημίζεται για τα θρυλικά της soundtracks, οι πρωτότυπες συνθέσεις είναι αξιοσημείωτα αδιάφορες, σχεδόν ανύπαρκτες ως προς τον αντίκτυπό τους, θα τολμούσα να πω. Ένα remix του Vampire Killer δεν μπορεί να αναπληρώσει την απουσία αξιομνημόνευτων πρωτότυπων μουσικών κομματιών. Τα ηχητικά εφέ είναι καλά, ενώ το voice acting ικανοποιητικό.

Ευτυχώς, η αφήγηση και η ιστορία είναι πραγματικά απολαυστικές. Η Rose είναι μια badass πρωταγωνίστρια, ο Dracula εξαιρετικός όπως πάντα, ενώ η εμφάνιση του Leon Belmont ήταν μια υπέροχη έκπληξη. Οι χαρακτήρες, το lore, το fan service και οι αναφορές σε προηγούμενα παιχνίδια της σειράς αποτελούν μερικά από τα μεγαλύτερα προτερήματά του. Δυστυχώς, οι διάλογοι ορισμένες φορές μακρηγορούν χωρίς λόγο, με επαναλήψεις και περιττή φλυαρία που δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό.

Κι όμως, παρά την τόση κριτική, λάτρεψα την ενασχόλησή μου μαζί του.

Οι μάχες είναι εθιστικές, οι χαρακτήρες αξιομνημόνευτοι και συνολικά το παιχνίδι με έκανε να θέλω συνεχώς να επιστρέφω σε αυτό. Μόλις λίγες μέρες μετά τον τερματισμό του, ήδη μου λείπουν η χαρά και ο ενθουσιασμός που μου πρόσφερε. Παράξενο, αν αναλογιστεί κανείς πόσα πράγματα με ενόχλησαν.

Το Belmont’s Curse είναι ένα εξαιρετικό παιχνίδι με ορισμένες αμφιλεγόμενες σχεδιαστικές επιλογές. Απλώς θα ήθελα να ήταν λίγο λιγότερο Parkourvania και λίγο περισσότερο Castlevania. Για την ακρίβεια, στα δικά μου μάτια, με το ζόρι περνάει τη βάση ως Castlevania.

Δεν μετανιώνω που το υποστήριξα. Ανησυχώ όμως μήπως ένα ενδεχόμενο sequel απομακρυνθεί ακόμη περισσότερο από την ταυτότητα της σειράς, επαναλαμβάνοντας κάτι αντίστοιχο με αυτό που συνέβη όταν το Resident Evil 4 «εξελίχθηκε» σε Resident Evil 5 και τελικά σε Resident Evil 6.

I enjoyed the hell out of Belmont’s Curse. ❤️ Απλώς ελπίζω το επόμενο να θυμάται ότι είναι παιχνίδι Castlevania.

Μείνετε συντονισμένοι στους Nintenders για περισσότερα νέα γύρω από την αγαπημένη μας πλατφόρμα και τα παιχνίδια της!
Επισκεφτείτε την ομάδα μας στο Facebook ”Nintendo Switch GR”. Ελάτε να συζητήσετε τα πάντα μαζί με πάνω από 8100 Έλληνες για την αγαπημένη μας κονσόλα.